Η οικονομία της γνώσης τελειώνει – Οι «χαμένοι Αϊνστάιν» και οι top δεξιότητες στην εποχή του ΑΙ
Μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να αλλάζει τις ισορροπίες στις παγκόσμιες βιομηχανίες και τα εργατικά δυναμικά, αλλά μπορεί επίσης να θέσει σε κίνηση μια εντελώς νέα οικονομία.
Είμαστε στο κατώφλι μιας επανάστασης; Για τον υπεύθυνο οικονομικών ευκαιριών στο LinkedIn, Aneesh Raman η απάντηση είναι θετική, μιας και όπως υποστηρίζει «η παραγωγική τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι απλώς μια ακόμη εφεύρεση». Την παραλληλίζει μάλιστα με τη Βιομηχανική Επανάσταση, η οποία μας ωθεί σε μια νέα εποχή.
«Είναι ένα σημείο καμπής, που μας αναγκάζει να επανεξετάσουμε όχι μόνο τι είναι η εργασία, αλλά και τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος στην εργασία», τονίζει.
Μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να αλλάζει τις ισορροπίες στις παγκόσμιες βιομηχανίες και τα εργατικά δυναμικά, αλλά μπορεί επίσης να θέσει σε κίνηση μια εντελώς νέα οικονομία.
Τέλος στην οικονομία της γνώσης
Σε μια γρήγορη αναδρομή, για αιώνες, η εργασία αφορούσε τις φυσικές μας ικανότητες στα αγροκτήματα και στη συνέχεια στα εργοστάσια. Μόλις τις τελευταίες δύο δεκαετίες η εργασία αφορά τις διανοητικές μας ικανότητες. Στην παρούσα φάση, βρισκόμαστε την αρχή μιας νέας οικονομίας, της οικονομίας της καινοτομίας;
«Η οικονομία της γνώσης φεύγει και μια νέα οικονομία έρχεται για τους ανθρώπους στην εργασία», σημειώνει ο Raman. Την ονομάζει «οικονομία της καινοτομίας».
Το ερώτημα είναι, αν η αυτοματοποίηση αναλάβει περισσότερες φυσικές εργασίες και η τεχνητή νοημοσύνη περισσότερες διανοητικές, τότε ποιο είναι το κλειδί για την ανθρωπότητα;
Σε αυτή τη νέα εποχή, «η ανθρώπινη καινοτομία και οι μοναδικά ανθρώπινες δεξιότητές μας, όπως η κοινωνική και η συναισθηματική νοημοσύνη» θα είναι το κλειδί, υπογραμμίζει.
Δεξιότητες όπως η δημιουργικότητα, η περιέργεια, το θάρρος, η συμπόνια και η επικοινωνία είναι αυτές που στηρίζουν την καινοτομία, επιτρέποντάς μας να επινοήσουμε νέες ιδέες που αμφισβητούν το status quo, να συνεργαστούμε και τελικά να οικοδομήσουμε κάτι νέο από κοινού.
Η τεχνητή νοημοσύνη ξεκλειδώνει την καινοτομία
Κατά τον Raman, η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί επίσης να εκδημοκρατίσει την καινοτομία με τρόπο που δεν έχουμε ξαναδεί.
«Τα συστήματα της εργασίας παραδοσιακά προτίμησαν το γενεαλογικό δέντρο έναντι του δυναμικού. Πολύ λίγοι άνθρωποι σε όλη την ιστορία είχαν τα σωστά διαπιστευτήρια και τις σωστές διασυνδέσεις για να αποκτήσουν πρόσβαση στο κεφάλαιο που χρειάζονταν για να μετατρέψουν τις ιδέες σε εφευρέσεις», αναφέρει.
Μια μελέτη του οικονομολόγου Raj Chetty μαζί με άλλους ερευνητές, επινόησε τον όρο «χαμένοι Αϊνστάιν» για να περιγράψει τους ανθρώπους που θα μπορούσαν δυνητικά να καινοτομήσουν, όμως περιορίζονται από την κοινωνικοοικονομική τους κατάσταση.
Η μελέτη, η οποία συνέκρινε φορολογικά και σχολικά αρχεία περισσότερων από ένα εκατομμύριο κατόχων διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας στις ΗΠΑ, διαπίστωσε ότι τα παιδιά με γονείς στο ανώτερο 1% της κατανομής του εισοδήματος είχαν δέκα φορές περισσότερες πιθανότητες να γίνουν εφευρέτες από ό,τι τα παιδιά γονέων με εισόδημα κάτω του μέσου όρου.
«Εκεί που η [τεχνητή νοημοσύνη] θα έχει τον μεγαλύτερο αντίκτυπο είναι στο να βοηθήσει τους ανθρώπους που έχουν σπουδαίες ιδέες και εφευρέσεις να υλοποιήσουν αυτές τις ιδέες», δηλώνει ο Raman.
Έφερε ως παράδειγμα έναν επιχειρηματία στη Βραζιλία που θα μπορεί να δημιουργήσει το πρωτότυπο μιας τεχνολογικής λύσης για το κλίμα χωρίς να χρειάζεται μια πλήρη ομάδα μηχανικών. Ή έναν δάσκαλο στην αγροτική Ινδία που θα μπορεί να κατασκευάσει και να αναπτύξει μια εκπαιδευτική πλατφόρμα χωρίς να χρειάζεται να γράψει κώδικα.
Οι νέες δεξιότητες
Πέρα από την καινοτομία, η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει και την αγορά εργασίας. Οι δεξιότητες είναι πιο σημαντικές από ποτέ σε αυτή τη νέα εποχή της εργασίας.
Σχεδόν το 90% των υψηλόβαθμων στελεχών δηλώνουν ότι η υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα για το 2025, σύμφωνα με στοιχεία του LinkedIn που συγκεντρώθηκαν από 1.991 στελέχη σε εννέα χώρες. Στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, ο αριθμός αυτός εκτοξεύεται στο 94%.
Οι τεχνικές ικανότητες και γνώσεις έχουν από καιρό κατηγοριοποιηθεί ως «σκληρές δεξιότητες» ενώ οι κοινωνικές και συναισθηματικές ικανότητες έχουν χαρακτηριστεί ως «μαλακές δεξιότητες». Καθώς η τεχνητή νοημοσύνη είναι σε θέση να αναπαράγει πολλές από τις διανοητικές πτυχές της εργασίας, οι ανθρώπινες δεξιότητές μας γίνονται οι νέες «σκληρές δεξιότητες».
Ως εκ τούτου, οι νικητές αυτής της νέας εποχής της εργασίας θα είναι εκείνοι που θα μάθουν να προσαρμόζονται, «ακονίζοντας» τις ανθρώπινες δεξιότητες που η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να αντικαταστήσει.
Πηγή: moneyreview.gr